‘GAPÔ (at isang puting Pilipino, sa mundo ng mga Amerikanong kulay brown)

‘GAPÔ (at isang puting Pilipino, sa mundo ng mga Amerikanong kulay brown)

Lualhati Bautista / Jul 23, 2019

GAP at isang puting Pilipino sa mundo ng mga Amerikanong kulay brown GAP Isang security guard na kano sa base militar ang nakapatay ng Pilipino Tumangging isuko ng militar Amerikano sa korte ng Pilipinas ang bata nilang kriminal Lahat daw ng imbestigasyon sa loob ng ba

  • Title: ‘GAPÔ (at isang puting Pilipino, sa mundo ng mga Amerikanong kulay brown)
  • Author: Lualhati Bautista
  • ISBN: 9789711901158
  • Page: 261
  • Format: Mass Market Paperback
  • GAP Isang security guard na kano sa base militar ang nakapatay ng Pilipino Tumangging isuko ng militar Amerikano sa korte ng Pilipinas ang bata nilang kriminal Lahat daw ng imbestigasyon sa loob ng base Amerikano ay kailangan munang basbasan ng mga taga American Department of Defense.Ikinulong ng mga kano ang isang minerong Pinoy sa salang pagpasok nang walang pahintulo GAP Isang security guard na kano sa base militar ang nakapatay ng Pilipino Tumangging isuko ng militar Amerikano sa korte ng Pilipinas ang bata nilang kriminal Lahat daw ng imbestigasyon sa loob ng base Amerikano ay kailangan munang basbasan ng mga taga American Department of Defense.Ikinulong ng mga kano ang isang minerong Pinoy sa salang pagpasok nang walang pahintulot sa lupa nila Dapat lang daw, sabi ng Attorney General Herbert Brownell dahil lupang kano daw ang bawa t piye ng lupang Pilipinas na nasa disposisyon ng mga kano.Isang batang pinoy ang binaril ng isang kano sa Clark Isang mangingisdang pinoy ang pinatay ng isang kano sa Subic Isang pinoy ang napagkamalang baboy damo at walang awang binaril ng mangangasong kano.Alam mo ang ginagawa ng mga kano Lilitisin nila nang mabilisan ang bata nila, ipawawalang sala, saka pauuwiin sa Amerika Minsan nga, hindi na nililitis pauuwiin na lang agad, sa katwirang tapos na ang kontrata nito sa Pilipinas Maghabol man tayo, wala na ni bakas ng sapatos ng hinahabol natin.Sabi ng iba, wala raw tayong magagawa Base iyon Sa kano yon.Pero gago, hindi sa kano yon Atin yon Lupa natin yon.Saka di totoong wala tayong magagawa Magagawa nating lumaban.

    • [PDF] ✓ Unlimited ↠ ‘GAPÔ (at isang puting Pilipino, sa mundo ng mga Amerikanong kulay brown) : by Lualhati Bautista ↠
      261 Lualhati Bautista
    • thumbnail Title: [PDF] ✓ Unlimited ↠ ‘GAPÔ (at isang puting Pilipino, sa mundo ng mga Amerikanong kulay brown) : by Lualhati Bautista ↠
      Posted by:Lualhati Bautista
      Published :2018-012-20T09:06:59+00:00

    About "Lualhati Bautista"

      • Lualhati Bautista

        She was born in Tondo, Manila on December 2, 1945 to parents Esteban Bautista and Gloria Torres She studied in public schools, both in her elementary and high school years She graduated from the Emilio Jacinto Elementary School in 1958 and from Torres High School in 1962.She took up Journalism in the Lyceum of the Philippines, and eventually stopped schooling because all she wanted to do was write She started writing while she was still 16 years old, and was mainly influenced by her parents who were into composing and poem writing Her first stories were published in the magazine, Liwayway She was the vice president of the Screenwriters Guild of the Philippines and the chair of the Kapisanan ng mga Manunulat ng Nobelang Popular She became a national fellow for fiction of the University of the Philippines Creative Writing Center in 1986 She often joins in writing contests, only now she is one of the judges Until now, Ms Lualhati Bautista is one of the sought after writers of our time.Ms Lualhati Bautista is known for her outstanding and award winning novels Among these, are Gapo 1980 , Dekada 70 1983 , and Bata, Bata, Pa no Ka Ginawa 1984 All of these won the grand prize in the Don Carlos Palanca Memorial Awards for Literature Aside from this, she has written numerous poems and short stories, some of which were compiled in an anthology In addition to being a novelist, Lualhati Bautista is also a movie and television scriptwriter and a short story writer Her first screenplay is Sakada Seasonal Sugarcane Workers , a story written in 1972 that exposed the plight of Filipino peasants Copies of the script were even confiscated by the military As a writer, Lualhati Bautista received recognition from the Philippine s Don Carlos Palanca Memorial Awards for Literature and then the Surian ng Wikang Pambansa in 1987 Her award winning screenplays include Bulaklak sa City Jail 1984 , Kung Mahawi Man ang Ulap 1984 , Sex Object 1985 Among the screen play writing awards she received include recognition from the Metro Manila Film Festival best story best screenplay , Film Academy Awards best story best screenplay , Star Awards finalist for best screenplay , FAMAS finalist for best screenplay , and URIAN awards Two of her short stories also won the Carlos Palanca Memorial Awards for Literature, namely Tatlong Kuwento ng Buhay ni Julian Candelabra Three Stories in the Life of Juan Candelabra , first prize, 1982 and Buwan, Buwan, Hulugan mo Ako ng Sundang Moon, Moon, Drop Me a Sword , third prize, 1983 She was honored on 10 March, 2004 during the 8th Annual Lecture on Vernacular Literature by Women by the Ateneo Library of Women s Writings ALIWW Among the television dramas she wrote include Daga sa Timba ng Tubig 1975 and Isang Kabanata sa Libro ng Buhay ni Leilani Cruzaldo 1987 The latter won best drama story for television from the Catholic Mass Media Awards.


    248 Comments

    1. 'Gapo is the shortened version of Olongapo. It is one of the cities in Luzon, the biggest island in the Philippines. It was where the former U.S. Naval Base Subic Bay, then the largest overseas military installation of the United States Armed Forces, was used to be located in. It was closed in 1992 when Mt. Pinatubo erupted. The naval base existed for 92 years. Aside from that naval base, there were other US military bases throughout the country, e.g the Clark Air Base in Angeles City in Pampang [...]


    2. #1 Book This AugustEto yung pangatlong librong nabasa ko mula kay Lualhati Bautista. Bagaman hindi babae ang pangunahinh karakter ng nobela malaki pa rin ang papel ng mga babae sa karakter na ginampanan nila. Tulad ng iba pang nabasao kong nobela ni Lualhati ("Dekada 70" at "Bata, bata paano ka ginawa") parehas ang time setting nito ang pinagkaiba lang, ang setting ng lugar. Sa titulo palang alam na alam na, "Gapo" at saan nga ba ang Gapo? Hindi'bat pinaikli lamang itong Olonggapo, isang lugar k [...]


    3. This is the first Filipino novel I finished - ever. Canal de la Reina was just sohh!Gapo is a really interesting and fast read. Sure, there's at least two chapters that were outright boring and unnecessary, but the majority of the book was easy enough to read.I'd write a summary of each chapter, but I already forgot what the first chapter was about so :PI'm supposed to write a book report for Gapo. Biggest problem? No plot. So I just wrote what I thought was the plot. The only question I haven't [...]


    4. The protagonists' gripping saga provide a beautiful threshing out of how the personal is intricately enmeshed in the larger social context.The novel offers a lucid account of the political economy of the former US military bases in Subic and Clark and a sharp critique of the neocolonial relations between the Philippines and the US.The novel remains fresh in the wake of Jennifer Laude, EDCA, VFA, and the continuing US domination over the country.Definitely a must read!


    5. Isa na namang napakagandang kuwento mula sa batikang manunulat na si Lualhati Bautista. Bago itong "Gapo", una kong nabasa ang "Bata, Bata Pa'no Ka Ginawa?", sumunod ang "Dekada '70", at ang "Desaparesidos". Sa aking opinyon, ang kuwentong ito na tumatalakay sa malalim na ugnyan ng mga Pilipino at mga Amerikano sa iba't ibang aspeto ay nanumbalik sa Lualhati Bautista na nakita ko sa "Bata, Bata Pa'no Ka Ginawa?". Malalim at seryoso s'yang magkuwento pero paminsan-minsan ay napapangiti ako sa kau [...]


    6. The story is fine, has some nice moments, and reading it is kind of easy (maybe because it is in Filipino). However, I find the whole novel too Liwayway-ish, maybe too episodic, possessing the 'petiks' feel of popular pocketbook titles. Maybe this is Lualhati's forte, being pedestrian in narration and humorous in description. Nonetheless, compared to the tightness and dramatic impact of her other novels, most notably Dekada '70, Gapo is more didactic, digressive, up to the point that it seems qu [...]


    7. GAPO 2012 publishedNaalala ko ang kwento ni Rogelio Ordonez sa aklat na Mga Agos sa Disyerto sa kanyang kwento na “Buhawi” na kahawig na ginawa ni Michael Taylor sa isang Kano sa pag-asang hindi na niya nabago ang kinikimkim na damdamin.Malalim ang pinaghuhugutan ng kwento mula sa kahirapan, kawalang ng hustisya, at pang-aabuso, pag-abandona.Ano ag iyong reaksyon o pakiramdam na sa sarili mong bahay o bayan ,Ikaw ay itinuturing na baboy, pinahihirapan, ginagawang pulubi hanggang sa sila ang [...]


    8. Katatapos ko lang basahin ang librong ito at hindi ko maiwasang itanong: Ano nga ba ang pinagkaiba ng kalagayan natin noon sa kalagayan natin ngayon? Kung pinakikinabangan tayo ng mga Amerikano noon ano pa kaya ngayon? Ang sakit din kasing isipin minsan na lahat ng talino mo't pinag-aralan sila pa rin ang nakikinabang. Ang mga kompanya pa rin nila.


    9. One of the few books of a contemporary Filipino author that I've liked, Gapo by Lualhati Bautista really is an eye-opener, a definitely must-read by the Filipino readers. Set during the 1970s, a time when American bases "ruled" the Philippines, Gapo shows the irony of the "Everlasting Friendship of Two Nations".


    10. Lualhati Bautista has done it again. "Gapo", like her other books, is gritty and realistic as can be. Bautista holds back no words in expressing the effect of American colonialism in the Filipino people. I love how Bautista captures reality in her work.



    11. This books ignite the fire of nationalism in me at the same time, it makes me ashamed of the way I look up to the Americans.


    12. well written novel, very profound. it's like I've been to olonggapo with joe and experienced the colonial mentality of the fuckin' americans.




    13. The fact that this is another mind-opening, socially relevant work of Lualhati Bautista makes this book okay for me. But, Bautista's crude writing has become a turn-off for this one.


    14. If you really understood this book, you should be able to realize that we are still colonialized by the Americans.A really political book that everyone should read.



    15. Sa una at medyo mababaw na pag-analisa, maaaring ineengganyo ng nobelang ito ang muling pagbabaga ng nasyonalismo sa diwa ng mga Pilipino. Subalit, kung ating nauunawaan at tinatanggap ng bukal sa loob na mayroon at maraming pagkakaiba ang mga kultura at mga paniniwala sa bawat bayan sa mundo, marahil ay maari nating iinterpreta na ang nobelang ito ay naglalarawan ng kung anong maaaring mangyari, o marahil ng mga nangyari na nga, kapag ang mga mamamayan na galing sa magkakaibang bayan ay magsasa [...]


    16. Sa aking madalas na pagiikot sa mga bookstore palagi ko itong nakikita sa lagayan, nakadisplay at wari bang hinihikayat akong basahin siya, hanggang isang araw nahikayat niya ako. Isa siyang simpleng libro na katulad ng kanyang nilalaman, isang simpleng istorya ngunit may napakalakas na bombang pasabog kapag ito ay iyong inintindi, isinapuso at ipinasok ang iyong sarili sa kanya. I sang malaking pasasalamat sa aking guro noong hayskul ako dahil sa pagpapakilala niya sa aming mga estudyante niya [...]


    17. I don't often read notes / introductions in some books (especially in classics) because I have been spoiled a few times in doing so, but because this book is so short, I decided to read it as well.Lualhati Bautista said on her introduction that before this became a novel, it was first written as a screenplay, but it was disapproved by the Board of Censors because of its content. Finishing this book, I felt I would love to see it as a movie (if there is still none yet), especially now that the US [...]


    18. Napakagaan basahin ng librong ito matapos ang matagal-tagal na di ako nakakapagbasa ng mga Tagalog na aklat. Batid ko ang isyu sa pagitan ng mga Pilipino at Amerikano. Naituro naman ito sa ating eskwelahan at tingin ko'y mauunawaan mo ang mga pangyayari sa kapanahunan ng istorya ng Gapo.Napaganda ng agos ng kwento at napakagaling dahil napapabago nito ang inaasam ng mambabasa sa kaniyang binabasa. Mula sa positibong karanasan ng mga Pilipinong tauhan sa mga kano hanggang sa negatibong karanasan [...]


    19. A book that defines: prostitution, US imperialism, and the rotten culture of the Philippines and of the womenfolk takes place not in only in Olongapo. Must read. Socially-related.



    20. Dito natin makikita ang labis na pagmamahal ng mga Pilipino sa bansang Amerika. Ang pagmamahal na kahit tayo'y inaapi, inaabuso, at pinagsasamantalahan ay nagpapatuloy pa rin, lumipas man ang taon at umabot sa taong ito.



    21. Sa nobelang ito pinabubulaanan ng may akda na ang ugnayang pilipinas-america ay perpekto,dahil para lang silang "friends with benefits",oo ngat malaki naging papel ng america sa kasaysayan ng ating bansa,naging kolonya nila ang ating bansa pag tapos ipag bili tayo ng bansang espana,dahil sa pag katalo nila sa digmaang espanya-america noong 1898 at sila din ang tumulong sa ating bansa laban sa bansang hapon noong ikalawang digmaan at dahil sa sobrang nasalanta ang "inang bayan" naging bahagi sila [...]


    22. Si Michael Taylor Jr. ay isang dalawangpung taong gulang na folk singer sa isang bar na nagngangalang freedom pad. Anak siya sa labas ng isang amerikanong sundalo na hindi niya nakita man o nakilala. Malaki ang galit niya sa mga amerikano dahil sa ginawa ng ama niyang pag-iwan sa kanyang ina at sa kanyang pagiging anak sa labas na ginawang katatawanan ng iba. Lalo siyang nagalit nang masaksihan niya ang pag-aalipusta ng mga sundalong amerikano sa mga kaibigan niya. Si Dolores, ang ina niyang nag [...]


    23. Minsan lang ako magbasa ng literaturang Pilipino. Bagaman nasa ibang bansa ako, malapit pa rin sa aking puso sa sining at kultura ng aking lupang sinilangan. Sa tatlong binasa kong libro ni Bautista (Dekada '70 at Bata,Bata Paano Ka Ginawa?) ang 'GAPÔ ay nag-iwan sa akin ng mga mahahalagang tanong tungkol sa aking pamamahal sa Pilipinas at ang pagtangkilik ko sa banyagang kultura. Nagustuhan ko ang nobelang ito dahil sa realidad na dala nito. Madalas na sinasabi sa akin ng aking tatay na mas ma [...]


    24. Ahh, Gapo. Sa apat na nobela ni Lualhati Bautista na nabasa ko (Dekada, BBPKG, at Desaparesidos), ito ang pinakakakaiba, ngunit hindi lumiliban ang nobelang ito sa paglalahad ng bahong itinatago ng kasunduang Pilipinas-Amerika.Sa totoo lang, 2014 ko pa yata nabasa itong librong 'to. Pero naaalala ko pa rin ang mga naganap sa kuwento, at ang bawat kabanata nito ay siksik sa detalye—mga salaysay na bumoboses sa politikal na pananaw ni Ms. Bautista ngunit hindi umaalis sa importansya nito sa isto [...]


    Leave a Reply